قوانین و مقررات حرفه ای

در یکی از مناطق دور افتاده کشورمان پزشک جوانی در یک مرکز درمانی مشغول به گذراندن خدمات قانونی خود می باشد. در ساعات آخر شب کودکی توسط والدینش به این مرکز درمانی آورده می شود ، پدر ذکر می کند که چند ساعت قبل کودک وی توسط عقرب گزیده شده است در معاینه به عمل آمده علایم موضعی واضحی در محل گزیدگی مشاهده می گردد و بر اساس نظر پزشک معالج ، اندیکاسیون تجویز سرم ضد عقرب وجود دارد . اما متأسفانه در آن شهر کوچک  سرم ضد عقرب وجود ندارد لذا پزشک تصمیم به انتقال کودک به صورت اورژانس به مرکز استان که در حدود یک صد کیلومتری آن شهر است می گیرد و ضمن هماهنگی های لازم جهت اعزام کودک با آمبولانس به مرکز استان، برای وی فرم اعزام نیز تکمیل می نماید اما با مخالفت پدر کودک مواجه  شده و پدر مدعی می شود که کودک را با اتومبیل خود در اسرع وقت به بیمارستان مجهز مرکز استان خواهد برد و علی رغم اصرار و مخالفت پزشک به دلیل احتمال وخامت حال کودک، باز پدر کودک بر تصمیم خود پافشاری می کند.در نهایت کودک توسط پدرش به مرکز استان برده می شود. پزشک تمامی موارد یاد شده را در پرونده بالینی بیمار ثبت می نماید و دقیقاً به عدم توجه پدر طفل به دستورات نیز اشاره می کند.

هرکسی را بهر کاری ساختند!

در یکی از شهرستانهای کشور پزشک محترمی مطب دارد که سال هاست در این شهر مشغول به طبابت است و آقای بهیاری نیز مدتهاست که در کنار این طبیب مشغول به کار است و هم به عنوان منشی مطب کار می کند و هم تزریقات و پانسمان مطب را انجام می دهد. با توجه به اینکه مراجعین مطب این همکار بسیار زیاد می باشند و با عنایت به تجربه طولانی بهیار مذکور ، پزشک پاره ای از کارهای مطب مانند سچورهای ابتدایی و نیز ختنه را به بهیار می دهد و او نیز به بهترین نحو این امور را انجام می دهد. و در تمامی این سالها نیز هیچ مشکلی پیش نیامده است. روزی پدری فرزند خود را جهت ختنه به نزد پزشک مذکور می آورد و طبق معمول بهیار این عمل را انجام می دهد اما دست بر قضا عمل جراحی مذکور منجر به ایجاد عارضه در کودک می گردد و چون این عارضه با مراجعات مکرر بیمار به پزشک رفع نمی شود، در انتها پدر کودک از آقای دکتر و بهیار مذکور شکایت می کند. حال سوال این است که آیا پزشک و بهیار برای دفاع از خود می توانند به تجربه 30 ساله بهیار در انجام چنین اعمال جراحی ونیز عدم بروز هرگونه عارضه ای در طی این مدت استناد نمایند. و آیا پزشک می تواند مدعی شود که این عمل زیر نظر وی وتحت نظارت او انجام گرفته است یا خیر؟ در اینجا این امر را از دو منظر مورد بررسی قرار می دهیم.

یکی از مواردی که چندی پیش باعث گله مندی و ایجاد درگیری در یکی از مراکز درمانی شد مسئله عدم اطلاع رسانی به موقع و همچنین اطلاع رسانی غلط و غیر اصولی به بیمار یا همراهان وی بود.

به اصل ماجرا توجه فرمایید:

در بخش مراقبتهای ویژه یک مرکز درمانی که معمولاً بیماران بدحال بستری می شوند،دو بیمار با اسم کوچک مشابه بستری می باشند. در اولین ساعات روز یکی از دو بیمارمذکور ، علی رغم تمامی تلاشهای به عمل آمده از طرف کادر درمانی ، فوت می نماید.  سیستم اطلاع رسانی بیمارستان از طریق پرستار بخش مراقبتهای ویژه ودر نهایت مددکاری بیمارستان،  به اشتباه فوت بیمار دیگر،را از طریق تلفن به اطلاع خانواده وی می رسانند و ایشان سراسیمه، گریه کنان و ملبس به لباس مشکی به بیمارستان مراجعه می نمایند و با کمال تعجب با بیمار زنده ولی بدحال خود در ICU مواجه می شوند! این امر باعث بروز درگیری و صد البته شکسته شدن شیشه های بیمارستان می گردد....

دو پرونده، یک درس بزرگ

در پاره ای از موارد افرادی که دچار تروما و خصوصاً حوادث ترافیکی میگردند علاوه بر آسیبهای وارده ناشی از تصادف یا حادثه رخ داده، دچار آسیبها و بعضاً مشکلات ناشی از عدم رعایت موازین پزشکی از جانب کادر درمانی می شوند که گاه، این موارد خسارات بسیار جبران ناپذیری برای بیمار ایجاد می نماید به مثالهای زیر توجه کنید:

صفحه3 از3

اطلاعات تماس

  •  آدرس: ایران، گناباد
  • تلفن تماس:(051)57229012
  • ایمیل آدرس: yasser.rivandy59@gmail.com

 

 

همکاران سایت

بالا
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…